06-11-08

Open brief aan Guy Verhofstadt

Beste Guy, 

Enkele jaren geleden heb ik jou eens per toeval ontmoet en telkens als ik jou in de media zie, moet ik hier aan terugdenken. Jij was toen nog Eerste Minister van ons land. Ik had met een collega in het Italiaanse restaurant Vini Divini te Brussel afgesproken. Bij aankomst bleek de zaak gereserveerd te zijn door een 3-koppige reportage-ploeg, in het bijzijn van VRT journalist Alain Coninx. De bedoeling was jou te interviewen bij een lekkere pasta en een Brunello. Jij was er nog niet.

Na enig aandringen mochten we toch plaats nemen in een hoekje, maar moesten wel beloven tijdens het filmen kalm te blijven. Ik weet niet of jij de gewoonte hebt van altijd te laat te komen, maar die dag was het toch wel zeer frapant. Alain Coninx en zijn medewerkers kwamen vaak bij ons tafeltje langs, om een babbeltje te doen, en zo kregen we te horen dat de reportage voor een regionale (Brusselse) TV-zender was. Er werd vooral over Italiaanse wijn en voeding gesproken en het was duidelijk dat er gemeenschappelijke interesses waren tussen ons allen. Uit pure frustratie is Alain zelfs op een gegeven ogenblik bij ons komen zitten om een glas mee te drinken, waarop hij meldde dat jij al ruim een uur, zonder enige verwittiging, te laat was. Gelukkig klaarde zijn humeur op toen jij binnenkwam. Het was leuk dat je iedereen (mezelf incluis) een hand kwam geven, maar enige vorm van excuses naar de reportage-ploeg ontbeerde duidelijk. Jij was een belangrijke staatsman en de rest moest maar wachten.

Verhofstadt_artikelbeeld

Je wou snel eten krijgen en wou zelfs de suggesties van chef  Marino niet aanhoren: "breng maar iets, zolang het snel klaar is en laten we direct starten met het gesprek." Met enige verbazing heb ik de eerste minuten van de reportage gevolgd. Na enkele vragen over je voorliefde voor Italië en je Toscaanse buitenverblijf, bleek er problemen te zijn met de klank (aldus de man met de lange en indrukwekkende micro). Jij was hier duidelijk niet van gediend en verklaarde doodleuk aan Alain dat je niet van plan was de introductie opnieuw te doen.  Dit vond ik dus behoorlijk straf, gezien de lange wachtijd van onze "vrienden" en het feit dat een reportage zonder een duidelijk begin moeilijk te monteren is.

Het is duidelijk dat je heel veel afweet van Brunello di Montalcino wijnen. Je buitenverblijf is trouwens zeer dicht bij Montalcino gelegen. Magnifieke streek trouwens en volgens mij zijn daar de mooiste landschappen van Toscanië te vinden. Je noemde zonder verpinken alle recente topjaren (95, 97, 98, 99, 00, en zelfs het veel te warme 03 ..), je kon zeer goed samenvatten wat het verschil is tussen een Rosso, Brunello en Brunello Riserva ondanks dezelfde druif (Sangiovese Grosso) en je noemde met een perfect Italiaans accent enkele topdomeinen op: Fanti, Siro Pacenti, Casanova di Neri en Poggio di Sotto. Op de vraag dat deze wijnen nogal duur waren, antwoordde je met het cliché over vraag en aanbod, terwijl op de punt van je tong waarschijnlijk een hele andere uitleg klaarlag: "deze zijn helemaal niet duur als je zoveel verdiend als ik, en brave Alain, je had beter Dirk Sterckx naar de VLD gevolgd, zodat je niet afhankelijk was van het ambtenaarsloon van de VRT, en dus niet hoefde bij te verdienen via regionale zenders (weten ze dit trouwens bij de VRT?), zodat je ook eens deftige wijn kunt drinken." Dat vermomde misprijzen van jou was dus duidelijk een karaktertrek dat tijdens de hele duur van onze ontmoeting aanwezig was.

Of hoe verklaar jij het volgende (en nu gaan de lezers alvast mijn verhaal niet meer geloven, maar jij zult het zeker nog weten en kunnen beamen - er zijn trouwens getuigen)? Op een gegeven ogenblik draaide je al zittend om, omdat je twee verschillende flessen Brunello's wou nemen, dat zich achter jouw op een schap lagen (zie foto onderaan) met de bedoeling wat uitleg te verschaffen over deze wijnen. Er werd beslist één fles open te maken en je legde de andere fles terug. Deze rolde echter naar voor en viel op de grond en brak. Een normaal mens zou zich bij dergelijke lompigheid excuseren, maar jij dus niet. Jij staat boven iedereen en mag zonder verpinken flessen Brunello di Montalcino op de grond laten kapotgaan.

Het viel me op dat je net na de maaltijd plots opstond en daardoor een einde maakt aan de reportage: je had het druk, druk, druk, wat normaal is gezien jouw toenmalige positie. Nu ik er aan terugdenk, zou het mij niet verbazen dat jij een vorm van ADHD hebt. Ook ben ik er zeker van dat jij een zeer ego-centrisch persoon bent, maar ik wil niet al te diep in je persoonlijkheid graven. Feit is dat jij naar buiten ging zonder te betalen.

http://www.vini-divini.be

VINI5

Commentaren

Schitterend stukje over iemand met een grote ego. Het is niet voor niets dat hij zeer vlug de stempel "dat klein jong" meekreeg. Ik herhinner mij trouwens een interview van een weekblad waar hij tijdens het interview in een (Italiaanse) colere is gevlogen op een Italiaanse kok omdat de pasta niet al dente was. Misschien was het in hetzelfde restaurant...
Toffe blog trouwens, maar ik kijk alvast uit naar je volgende open brief (W. BUSH Jr?)
Peter Michiels

Gepost door: Peter Michiels | 08-11-08

Over Verhofstadt wil ik het niet eens hebben.
Over Alain Coninx wel: een doodbrave man die ik ongeveer 35 jaar ken. Hij was mijn 1e leraar Engels in het Klein Seminarie in St-Truiden.
We mochten ettelijke keren mee naar het voetbal in Waterschei. Alain kluste toen al een beetje bij als sportjournalist voor de toenmalige BRT. Hij was een grote fan van The Stones. Jaren nadien proefde hij een paar "natuurlijke wijnen" aan onze stand op Megavino. Hij vond het speciaal om niet te zeggen "maar niks" ...
Coninx is geen profiteur;wel rijk in het hoofd! Een grote meneer, vind ik ...
Jeugdsentiment

Gepost door: Jacques Masy | 12-11-08

Je schiet weer met scherp Stéphane ... 't Zou wel eens meer mogen, maar of dat de ego's van onze nieuwe elite zal raken is nog wat anders ... .
Probleem is dat deze heren hun institutionele functie tot inhoud van zichzelf maken (een ietwat 'correcte' omschrijving voor het bekende proces waarin machtsgeilheid leidt tot grootheidswaanzin en het liever vergeten van een eigen persoonlijkheid - 'ik ben wie jullie willen dat ik ben' - zoiets: uitverkooppolitiek?) en dan dus ook maar pretenderen van 'alles' te weten. Als bv. Guyke beweerde dat Brunello 2000 een groot jaar is, raad ik hem aan nu eens wat flesjes open te trekken van die geweldige 2000 ... . Het kan verkeren. 2001 vergeten? Of aftelsommetje niet correct vanbuiten geleerd? Mooi duo trouwens: Verhofstadt en Brunello. Heel wat Brunello's beginnen met hun stijgende populariteit ook meer en meer te lijken op opgeblazen nullen.
Over Alain wil ik het niet hebben ... daar verschillen Jacques en ik dan maar lichtjes van mening.

Gepost door: Amaronese | 13-11-08

De commentaren zijn gesloten.