St Etienne's world

Ik ben nu lid geworden van het wijnbloggers collectief  "Vlaamse Wijnblogdagen", nadat Thomas van The Orbis of Wine mij dit gevraagd heeft. Ik weet nog niet wat dit allemaal inhoud, maar wat zeker is dat zij op regelmatige basis over een bepaalde thema simultaan op hun blog schrijven, en ik vanaf nu dus ook. Zo zijn bv. bubbels, BBQ-wijnen en Late Harvest al de revue gepasseerd.

Deze keer en dus de eerste thema waar ik aan participeer is een heuse flessendans, waarbij elke blogger een fles ontvangt en weggeeft. De fles moest tussen de 10 en 20 euro kosten. De bedoeling is dan uiteraard om de gekregen fles te proeven en er over te schrijven. Zo heb ik van Bert van Ik Wil Wijn de volgende fles ontvangen: Blauer Zweigelt - Cabernet Sauvignon van Weingut Biohof Lang uit Neusiedlersee van het jaar 2006. Wat mij direct opviel was het "Bio Austria"-label en de schroefdop. Niets op tegen, echt waar. Laat de wijn maar spreken.

De meeste van mijn bloglezer zullen mij zeker niet kennen als drinker van Oostenrijkse wijnen, maar feit is dat ik gedurende 7 jaren een Oostenrijkse baas had (tot hij in het begin van dit jaar ontslagen werd wegens gebrek aan added value), die van een begoede Weense familie kwam, wijnliefhebber was en die mij jaarlijks het allerbeste uit zijn collectie liet proeven en regelmatig flessen cadeau deed; met andere woorden, ik heb de laatste jaren nogal wat Oostenrijkse wijnen achter de kiezen. Ik ben eigenlijk nooit echt een fan geweest van het beste van Pichler, Knoll, Bründlmayer, Hirtzberger, Kracher, ...enz. Zo heb ik nog een tiental flessen unieke Riesling Smaragd 1990 van Nikolaihof, een wijn met 14 jaren élevage (inderdaad cadeau gekregen en maar mondjesmaad van aan het proeven). Maar we dwalen af....

De Blauer Zweigelt is een typische Oostenrijkse druif, voorzeker een kruising van andere druiven (ik weet niet meer welke), resulterend in fruitige wijnen. Interessant om te zien wat deze in combinatie geeft met een Cabernet Sauvignon. Het gebied  Neusiedlersee in Burgenland ken ik vooral omwille van zijn typische koudere en vochtig klimaat (moerassen en meren), dat verantwoordelijk is voor een late oogst, waardoor Trockenbeerenauslese en Eiswein kunnen gemaakt worden.

De kleur van de wijn is granaatrood. In de neus direct na openen impressies van aarde, wat hout maar ook alcohol. Na wat walsen ook zwart fruit, tabak en chocolade. Ook ruik ik duidelijk sporen van SO2, dat vermoedelijk rond de 80mg zal liggen (wat vrij hoog is). In de mond relatief veel concentratie, mooi sap, kruidig en nogal wat tabaktoetsen, eindigend op zachte tannines. De wijn komt mijn inziens nogal wat lomp over, maar ik ben een Gamay drinker. Het fruit is er, maar proeft zoetig aan en is nogal gemaskeerd door het hout, dat in de nadronk wat uitdrogend proeft. Het geheel mist wat fraicheur (aciditeit). Persoonlijk vind ik dit geen hoogvlieger, doch de wijn is echt mooi gemaakt en zal door velen als lekker worden beschouwd. Het is een moderne wijn. De wijn mist echter mijn inziens karakter en ik geloof dat er in deze prijsklasse betere wijnen bestaan. Zet daar bijvoorbeeld eens een Charly Thévenet 2007 (zie hier) naast en deze wijn verbleekt ondanks de grotere concentratie. Ik weet niet waarom Bert deze wijn geselecteerd heeft; ik vermoed dat de wijn tal van prijzen weggekaapt heeft ...

Ik moest een fles aan Wim Sas van Wijnkennis geven. Ik kon het niet laten om het etiket weg te halen, zodat Wim totaal blind moest proeven. Niet om hem te testen of een loer te draaien, maar om hem onbevangen de wijn te laten ontdekken. Ik ben de fles persoonlijk bij Wim Sas gaan afgeven, zodat ik hem kon ontmoeten. Hij heeft een wijnwinkel in Lille en het was een leuke ontmoeting; Wim is een toffe gast, die ongelooflijk gepassioneerd is door wijn.

De betreffende fles is iets vrij uniek en naar mijn gevoel toch iets speciaal. Het is een Chardonnay 1987 van Camille Loye uit Arbois in de Jura (hiernaast een foto van zijn rode Trousseau uit 1987). Camille is al sinds 1989 met pensioen. De eerste keer dat ik hem bezocht heb was in 2005 (Camille was inmiddels 81 jaar). Camille was oprecht blij met mijn bezoek; hij had zich in een drie-delig pak gehezen (duidelijk uit de jaren zeventig) en hij wist mij te vertellen dat  hij nog maar weinig bezoekers over de vloer kreeg.  Hij verkocht toen zijn voorraad Chardonnay's non-ouillé uit 1987!!!? Zijn Chardonnay wijnen werden gedurende enkele jaren sous-voile op oude fouders gerijpt, wat een oxydatieve karakter aan de wijnen geeft. Bij Camille is dit 2 tot 4 jaren naargelang het jaar, waarna ze zonder filtering en additieven vele jaren op fles gaan. In de Jura wordt meestal Savagnin op dergelijk manier gemaakt, en indien de vatrijping gedurende 6 jaren sous-voile gebeurt, dan mag je het als Vin Jaune verkopen. Hij weigerde bij mijn eerste bezoek de 1988 te verkopen (en zelfs te laten proeven) totdat zijn voorraad van 1987 min of meer weg zou zijn. De vraagprijs was toen 18 euro per fles. Bij het proeven van nog wat oudere (?) jaargangen van zijn Chardonnay's (zijn grote frustratie was dat hij geen Savagnins van zijn vader geërfd heeft - deze zijn allemaal naar zijn zus gegaan) en van zijn Trousseau's, vroeg ik welke zijn beste wijn ooit gemaakt was. Dit was een Chardonnay 1983 cuvée Lurton en na lang zeuren kreeg ik 6 flessen mee, die ik uiteraard diep in mijn kelder koester. Het jaar nadien heb ik nog wat Chardonnay 1988 gekocht, dat evenwichtiger is dan de 1987 (minder last van alcohol), maar niet (nog niet?) de complexiteit van 1983 heeft. Feit is wel dat deze wijnen echte terroir-wijnen zijn, die na vele jaren hun volledige potentieel tonen. Deze wijnen zijn ideaal voor bij een kaasschotel (type Comté) na de maaltijd. Ik ben zeer benieuwd naar de reactie van Wim. De wijnen van Camille Loye zijn te verkrijgen bij Wouter De Bakker. Misschien heeft hij nog wat 1983 liggen.

Ter info: ik heb ooit eens de 1983 blind laten proeven aan Fred Cossard van Domaine du Chassorney uit Bourgogne. Fred vond de wijn groots en na de ontdekking van de druif wou hij onmiddelijk de volledig stock van Camille aankopen, omdat zijn inziens dit de beste Chardonnay was dat hij ooit gedronken heeft.

Voor het lezen van de andere verhalen en bevindingen verwijs ik naar de volgende blogs:

Chateausanspretention

Disasterofwine

Foodfan

Ikwilwijn

Orbisfratisorganoleptici of Site van de Orbis

Vinama

Wijngerd 

Wijnmens

Wijnkennis

Winetasting

Wijnblog.be

PS Ik vetrek zaterdag voor een weekje naar de baai van Amalfi, en zal dus geen reacties kunnen lezen of geven.