02-10-09

Kinderen vs. Normandische kaas, Mc Shit menu, Bresse-kip, Iglo-vis, King Crab en Beluga kaviaar

 

Ik ken een jongetje van 6 jaar dat duidelijk aanleg heeft voor smaak. Zijn naam is Gaspard B. en hij woont ergens op den buiten. Op zijn vierde levensjaar kon hij al verschillende kruiden onderscheiden in een voorgerecht, geserveerd in een Frans sterrenrestaurant. Er zijn verschillende getuigen van deze verbazingwekkende gebeurtenis. Vorig jaar heb ik hem, na wat gezaag voor snoep, zijn vader hem voor de keuze zien zetten: snoep of kaas? Onze kleine genie verkoos kaas boven snoep, waarop de vader hem al spelenderwijs aan een test ging onderwerpen, kwestie van hem wat bij te leren: "er is een kaas uit Normandië en één uit Jura - probeer te proeven welke wat is en leg mij ook uit wat je proeft". Probleemloos raadde ons klein manneke, na de kazen "gedegusteerd" te hebben, de oorsprong van de kazen, maar mijn mond ging wagenwijd open bij de uitleg uit zijn mondje, waarbij op een simpele en kinderlijke wijze over melk, rijping en harheid uitleg werd gegeven.

Recenter, tijdens een lange rit met zijn vader in hun bestelwagen kreeg kleine Gaspard grote honger. Daar de vader nogal gehaast was, daar hij diezelfde avond nog ergens verwacht werd in een grote stad, zag hij een mogelijkeid om bij een volgende afrit een McDonald menu te bestellen (een daad dat hij omwille van zijn levenshouding nog nooit verricht had), zodat Gasparreke in de auto kon eten. Tot zijn vader's vreugde en fierheid keek kleine Gaspard na de eerste beet in de hamburger zijn vader aan met de melding dat dit toch slecht smaakte en geen echt eten was, waarop de vader de volgende afrit nam om lekker te gaan tafelen met zijn zoon van 6 jaar. De mensen waar hij mee had afgesproken moesten maar wachten ... Onze Gaspard uit M. had honger en wou echt voedsel.

decoration

 

Je kan je uiteraard afvragen hoe het komt dat veel van onze kinderen geen peper van zout kunnen onderscheiden, terwijl een duidelijk getalenteerd jochie veel interesse heeft in alles wat met smaak te maken heeft. Is het niet erg gesteld dat onze kinderen zo geconditioneerd zijn dat ze kip enkel gaan lusten als het stukje vlees spierwit uitziet? De lekkerste kip uit Bresse zullen vele kinderen als iets vies beschouwen, daar het niet dezelfde kleur heeft als de industriële waterige filet's uit de Delhaize. Ik ken kinderen die enkel vis eten als deze uit een doos van Iglo komt, en dan nog liefst als kubussen en met paneermeel omhuld. Er wordt vaak sponsachtig pre-fab brood of sandwiches verkozen boven een echt stuk ambachtelijk brood. Sommige Amerikaanse kinderen hebben nog nooit verse groenten van dichtbij gezien, en moeten overleven op donut, pizza, hamburgers, frieten en uiteraard opgewarmde diepgevroren maaltijden. In Engeland is er een studie dat aantoont dat de meerderheid van jonge kinderen geen verband meer leggen tussen vlees en een koe of varken. Zelfs het verband tussen een ei en een kip is soms ver te zoeken. Van eieren gesproken, ik ken ouders die hun kinderen weigeren eigeel te geven uit vrees voor een verhoogde cholesterol.

decoration

Ik vind het belangrijk dat onze kinderen in contact komen met alles wat maar eetbaar is, en dan vooral verse producten kunnen eten. De smaak van een kind is in volle ontwikkeling en het is niet omdat ze spruiten en bonen als iets vies ervaren, dat dit zo zal blijven. Er is bij ons thuis absoluut geen dwang om die "vieze dingen" toch te moeten opeten, maar wij zijn ervan overtuigd dat door de kinderen in aanraking te laten komen met tal van verschillende producten de interesse gewekt wordt. Ik ga deze keer geen speech geven over het gebrek aan smaakdiversiteit in de Westerse maatschappij, maar wou toch meegeven dat het ontdekken van smaken deel zou moeten uitmaken van de opvoeding en culturele bagage die we onze kinderen meegeven, ondanks de vele obstakels van adverteerders betaald door multi-nationals.

Ik ga regelmatig met mijn kinderen op zoek naar het hart van een grote artisjok, waarbij de nodige chirurgische ingrepen (ontharing inbegrepen) moet worden uitgevoerd door Dr. St. Etienne en zijn kleine assistenten. Een betere manier om al spelenderwijs hun interesse in een dergelijke groente aan te wakkeren bestaat er niet. En inderdaad onze kinderen lusten er pap van. Nu nog een manier vinden om ze spelenderwijs ingewanden te laten ontdekken, zodat ik bij mijn volgende passage in Parijs met hen tripes kan gaan eten. Alle suggesties zijn welkom...

Het is leuk te vernemen dat de kinderen van collega-bloggers en bloglezers kingcrab, Angus beef en pata negra graag lusten (zie wijnmens). Dit betekent uiteraard niet dat we onze kleine mormels nog enkel moeten overstelpen met luxe-producten, maar het geeft wel aan dat zij smaak hebben en dat is toch al iets. Nu nog hopen dat ze later veel geld zullen verdienen...

Anecdote

Ik herhinner mij een thuiskomst uit een ver land, waar ik een potje van 50 gram Beluga kaviaar had gekregen als dank voor mijn bezoek. Onze jongste dochter die toen amper 3 jaar was, werd wild van het eerste lepeltje eitjes en wou meer, wat uiteindelijk resulteerde dat zij, echt waar,  het hele "zeer duur" potje heeft opgegeten. Wij vonden het best grappig en decadent dat zij op enkele minuten een delicatesse van enkele honderden euro's verorberde en dat zij het zich later niet meer zou herhinneren. Alles uit liefde voor onze 3 dochters...

decoration

 

 

Commentaren

Mijn 2 zonen zijn zot van pizza, chinees, fritten en chips. Elke poging om ze groenten of fruit te laten eten is een marteling. Ik vermoed (of hoop) dat dit met de jaren zal beteren.
Wel geïntrigeerd door kleine Gaspard. Komt hij uit Frankrijk?

Gepost door: BoB | 03-10-09

Er is nog hoop Vorig weekend een kaaschotel van Elsen in Leuven gegeten bij goede vrienden. Tot mijn jolijt een ernstige discussie gehoord tussen vier kinderen (7 tot 11 jaar) over welke kaas nu de lekkerste was. En het waren "echte" kazen ! Eentje koos voor een blauwe kaas, een ander voor een geitenkaas met een korst van peper en andere specerijen...ook het gezicht van mijn dochters eerste kennismaking met pasta alla mare zal ik nooit vergeten ! Maar tegelijk ook een vriendinnetje op bezoek gehad dat geen kaas, geen charcuterie en geen vis lustte en dat ook 11 was. Ik denk wel dat de liefde van de ouders voor goed eten afstraalt, ook omdat wij ze al sinds jong meenemen op restaurant. En elke kok steelt mijn hart als hij een kindermenu waarvan ik zeg: dat zou ik nu ook wel eens willen proeven, zie !

Gepost door: Rick | 03-10-09

mooi verhaal over kleine Gaspard.

Gepost door: Mieke | 04-10-09

Net mijn oudste dochter wat foie gras laten proeven. ze vond het afschuwelijk. Dus heeft ze daarna maar wat rijpe munster en blauwschimmelkaas gegeten... Ze heeft dus geen dure smaak.
Vorige week heeft ze trouwens nog een halve pan gebakken ui met spekjes en kippenlevertjes naar binnen gespeeld. Het grote geheim is... niet meteen zeggen wat het is. Ik herinner me nog als gisteren toen ik een 's middags thuis van de lagere school een heel lekker mengseltje op een grote boterham kreeg van mijn moeder. Lekker dat dat was! Toen ik halverwege zat vroeg ik wat erop zat. "Hersentjes" zei mijn moeder. Mijn honger was meteen over.
Je moet je kinderen niets voorliegen, maar vaak is het idee van ingewanden te eten net een stapje te ver - en niet alleen voor kinderen!

Gepost door: BDC | 04-10-09

Volgende week zie ik Gaspard, zal hem misschien eens een zaksken snoep meenemen.

Gepost door: nonkel bob | 05-10-09

De commentaren zijn gesloten.