22-10-09

Een Poejie Fumeetje ... geen kattenpis

Zeer recent ben ik nog eens in Dome te Antwerpen gaan eten. Ik heb hier op deze blog al meerdere malen mijn lof voor deze zaak geuit, zodat ik het deze keer kort ga houden. Het eten was alweer uitstekend en ik zie echt niet in wat er nog beter zou kunnen. Mocht ik niets tegen het quoteren hebben dan zou ik geneigd zijn een 10 op 10 te geven. De reden van dit artikel is een fles wijn dat ik er van Wouter De Bakker (de sommelier) geserveerd kreeg. Wij nemen bijna nooit de menu-wijnen, maar verkiezen een fles wit als begeleider van de vele amuse's, voorgerechten en visgerechten - soms laat ik trouwens nog wat over voor bij de kaas. Vaak zullen we dan tegen het vleesgerecht een glas rood aanvaarden.

Deze keer liet ik Wouter zijn ding doen, daar hij ontzettend veel van wijn afweet, hij ontzettend vele ontdekkingen heeft gedaan de laatste tijd en nog belangrijker hij kent mijn smaak, wat uiteraard niet onbelangrijk is.

Zoals altijd kwam Wouter met zo'n mooie grote karaf, waar elke wijnliefhebber jaloers op is, zodat er blind geproefd kon worden. Hij wist mij te vertellen dat ik de appelatie toch niet kon raden. De wijn had een gele, bijna bronsachtige kleur, dat zou kunnen duiden op een zekere evolutie. In de neus kwam een walm (en ik bedoel dit positief) aan fruit sensatie (rijpe appels, peren, rozijnen), waarbij duidelijk werd dat er zeer rijp geplukt was. Dit verklaarde trouwens de kleur van de wijn. Er zijn in Frankrijk enkele natuurlijke wijnbouwers die zich  af en toe aan de Russische roulette van het "bijna te overrijp plukken" wagen: Sébastien Rifault (Sancerre), Pierre Beauger (Auvergne), Michel Augé (Vallée du Cher). Ik dacht dat het deze keer een rijpgeplukte Sauvignon Blanc-wijn was (misschien Rifault?). In de mond zeer zuiver en een uitstekende begeleider van de gerechten. Vaak hebben dergelijke rijpe wijnen te kampen met een overdaad aan alcohol en worden ze naarmate het einde van de fles nadert minder boeiend en vermoeiend, maar niet de deze. Tegen het hoofdgerecht was de fles al lang leeg. De wijn was de eerste jaargang (2007) van een jonge voor mij onbekende wijnbouwer uit Pouilly Fumé, Alexandre Bain. De cuvée Mademoiselle  M, uiteraard van Sauvignon Blanc gemaakt (blanc-fumé genoemd in de regio), was één dat 16 maanden élevage had meegekregen in grote houten foeders, wist Wouter ons te melden. De wijn was duidelijk volgens de regels van de natuurlijke teelt en kunst gemaakt. Leuk zo'n ontdekking en geen kat die hier ooit een Pouilly Fumé in zou ontdekken; en van katten gesproken, deze wijn had niets met kattenpis te maken, het geurtje dat vaak bij onrijpe Sauvignons terugkomt.

decoration

Feit is dat ik de dag nadien naar Parijs moest "for work" en in één van mijn gekende stamplaatsen 's avonds, kreeg ik blind een glas zeer gele, bijna bronskleurige wijn gepresenteerd. In de neus zeer geëvolueerd fruit dat nogal naar rozijnen neigde... "Euh, est-ce que c'est un Pouilly Fumé de Alexandre  Bain?"  "Mais ce n'est pas possible..." Het was de net gebottelde 2008...

Alexandre is trouwens een boeinde blogger: http://alexandrebain.over-blog.fr/

De wijnen zijn te verkrijgen bij Wouter Wine Consult en op mijn zoektocht naar een foto van Alexandre op het web, heb ik ook gemerkt dat True Great Wines de wijnen invoert.

Mademoiselle M

Commentaren

Je opmerking in Parijs: de chance-hits die je doen doorgaan voor een weergaloze wijnkenner. Heb het ook al een paar keer mogen meemaken.
Blijf je dan ook niet zitten met zo'n paradoxaal gevoel? Zo van: eigenlijk weet ik echt wel wat, maar eigenlijk weet ik toch ook helemaal niets ... . Die lucky hits hebben toch altijd een dubbel gezicht.

Gepost door: Amaronese | 22-10-09

@ Amaronese Ik heb absoluut geen dubbel gevoel; het herkennen van een wijn is vaak te herleiden tot statistiek. Hoe meer je verschillende wijnen drinkt, hoe groter de kans dat je bij een blinde test een "gekende" wijn zal voorgeschoteld krijgen. Als je dan zoals ik in een niche markt zit, is de hoeveelheid wijnen niet al te groot. Zoals je weet vind ik veel van de natuurlijke wijnen rommel, zodat het aantal goede zeer beperkt zijn.
Ook is het belangrijk hoe je omgaat met je lucky shot. Wat ik niet geschreven heb, is dat ik aan mijn Parijse vrienden toegegeven heb dat ik de 2007 de dag ervoor gedronken heb, wat uiteraard mijn fenomenale kennis van een juist gebottelde wijn verklaarde.

Gepost door: St Etienne | 22-10-09

wow een bezoek aan Laurent dringt zich weer eens op...

Gepost door: Rick | 22-10-09

Vinden jullie ook niet... dat Monsieur Bain iets wegheeft van een Cowboy?

Gepost door: BoB | 23-10-09

De commentaren zijn gesloten.