16-11-09

On était nombreux et on avait soif

Ik ben gisteren naar de proeverij van natuurlijke wijnen geweest, georganiseerd door Troca en door Wouter Wine Consult. Het oord van plezier was deze keer het restaurant Couvert Couvert in Heverlee. Er was deze keer veel volk opgedaagd. Zes wijnbouwers waren aanwezig en achter twee tafels  stonden Jacques Masy en Wouter De Bakker met elks een twaalftal flessen. De kwaliteit van de te proeven wijnen was over het algemeen van zeer goed niveau. 

41650923_m

 

Ik heb normaal niet de gewoonte mijn indrukken van een degustatie te posten, maar daar al 3 mensen mijn toppers van de degustatie gevraagd hebben, zal ik bij deze een uitzondering maken. Niet dat ik het allemaal beter weet, maar het is altijd leuk om met wat mensen uit te wisselen wat al dan niet lekker was. Belangrijk om in het achterhoofd te houden is dat bij natuurlijke wijnen een wijn vandaag minder goed kan proeven, om binnen enkele maanden fantastisch te zijn of vice versa. Feit is wel dat ik heilig van overtuigd ben dat een wijn puur objectief kan beoordeeld worden, maar dergelijke proeverijen tussen vele mensen en met de wijnmaker die je impressies in je gezicht probeert te lezen is toch nooit ideaal.  Ook wil ik melden dat ik al enkele jaren geleden gestopt ben met notitie's te nemen op dergelijke proeverijen, daar ik de contacten met de wijnbouwers veel belangrijker vind. Ik vermoed dat ik minder multi-tasking ben dan velen onder jullie, die tegelijkertijd met en glas in de hand notitie's kunnen nemen en een gesprek aangaan met de wijnbouwer, terwijl er nog aan een omstaander gevraagd wordt wat hij van de wijn vindt (en dit dan allemaal met een gulp wijn in de mond). Dit maakt dat ik jullie geen ellenlange beschrijvingen zal kunnen geven van de wijnen. Ik hou het dus enkel op wat vermeldingen van de zeer lekkere wijnen dat ik met een kruisje op mijn degustatieblad heb aangeduid.

Tafel 1. De sympathieke Marc Pesnot van Domaine Sénéchalière uit Pays Nantais. Marc staat bekend voor zijn zeer drinkbare wijnen op basis van Melon de Bourgogne, beter bekend als Muscadet. Zuiver gemaakt zijn dergelijke wijnen fantatsiche dorstlessers, die ook wonderwel passen bij schaaldieren. Waarom passen de wijnen van een regio altijd zo goed bij wat er op tafel komt? Het kan geen toeval zijn. Voor mij was hier de topper de Vielles Vignes 2007. Ik had trouwens bijna dezelfde wijn voor een tweede keer aangekocht, daar deze wijn dezelfde bleek te zijn als de Miss Terre 2007, dat hiet toch al enkele maanden op deze blog als lekkere wijn staat vermeld. Mooie neus, met knapperige mineraliteit. Drinkt lekker en gemakkelijk weg. De wijn kan volgens de wijnbouwer een 3-tal jaren weggelegd worden, maar ik zie daar het nut niet van, behalve als je 120 flessen wilt aanschaffen.

Tafel 2. De gesloten Patrick Meyer van Domaine Julien Meyer uit Alsace. Ik heb hier niet alle wijnen van geproefd, daar ik de meeste wel al had geproefd en ik wou mijn gehemelte nog wat fris houden voor wat ging volgen. Het lekkerste van deze tafel vond ik zondermeer de Sylvaner Zellberg 2008. Deze cuvée heb ik enkele jaren geleden leren kennen. Het was toen de ongeëvenaarde 2004, dat blind zo fel leek op een betere Chenin Blanc. Nooit gedacht dat Sylvaner zo een potentieel had. De 2008 heeft een mooie neus en is zeer evenwichtig in het middenpalet. Enige detailkritiek vind ik een kleine gemis aan zuren in de eindshot, maar dit is een fles dat ik elk ogenblik en overal met plezier zal aanvaarden.

Tafel 3. Wijnassortiment van Jacques (Troca). Zeer lekker vond ik de Orbois 2007 van Les Capriades uit Vallée du Cher. Deze wijn, op basis van de vergeten druif Menu Pineau is een cuvée dat ik sinds de 2004 toch wel volg via Jacques. Alhoewel afkosmtig van een moeilijker jaar is de kwaliteit nog zeer hoog te noemen. Zeer sappige wijn. Ook fantastisch aan deze tafel was de Champagne Fidèle 2004 van het domein Vouette et Sorbée. Prachtige florale neus dat zo typsich is voor Pinot Noir. Zeer mooie concentratie en mooie afdronk. Beslist een wijn dat niet zou mistaan bij het aperitief tijdens de kerstdagen.

Tafel 4. Christian en de sympathieke Nathalie Chaussard uit Coteaux du Loir. Goed vond ik zonder meer de You are so Fine 2007, een Pet Nat op basis van Chenin. Lekker strak in de mond, en een dorstlesser eerste-klas. Nog een trapje hoger schat ik de rode Patapon 2008 in, een Pineau d'Aunis (nog zo'n vergeten druif met een fantastisch potentieel). Deze delicate wijn bezat een mooie mineraliteit en het nodige rood fruit om het geheel naar een hoog niveau te brengen. Dit is een fles dat leeg is voor je tienmaal Patapon achter elkaar kan zeggen.

Tafel 5.  Christian Binner uit Elzas. Hier heb ik geen speciale wijnen aangeduid op mijn degustaieblad. De wijnen proefden allemaal correct tot goed.

Tafel 6. De Rastaman Etienne Thiebaud van Domaine des Cavarodes uit Jura. Ik heb in de lente van dit jaar dit domein bezocht en ik moet zeggen dat wat we toen gedronken hebben niet echt lekker was. Lag het aan ons, was het de maanstand of de koude in de kelder, hadden we een oververzadiging na 4 dagen proeven, ik weet het niet. Dat was toen dus. Recenter in Couvert Couvert een zeer lekkere Pet Nat van Etienne geproefd en nog recenter via Wouter de Chardonnay 2007 geproefd en dat dan ook direct aangekocht. Deze Chardonnay uit zijn eerste oogstjaar heeft sous voile een 2-tal jaren gerijpt in oude foeders wat een oxidatieve karakter geeft aan de wijn, waar ik zo wild van ben als het goed gemaakt is. Deze wijn heeft echter achter deze oxidatieve facade een enorme sappigheid en mineraliteit, dat maakt dat ik deze wijn fantastisch vind. Wat trouwens opmerkelijk is aan deze wijn zijn de mooie zuren, die zo zeldzaam zijn in deze regio. Deze wijn heeft ook een enorm bewaarpotentieel. Trouwens prijs-kwalitatief is dit echt niet te verslaan.

Tafel 7. Wijnassortiment van Wouter. Zonder meer lekker was de natuurlijke Champagne Les papilles Insolites van Domaine J. Lassaigne, een wijnhuis dat ik sinds enkele jaren nu volg. Lekkere strakke zeer droge champagne met een toch wel hoge aciditeit, gemaakt op basis van Pinot Noir, dacht ik. Ik zou deze fles nog enkele jaren wegleggen om het geheel nog wat tot evenwicht te laten komen. Ook opmerkelijk was de lekkere fruitige Barbera del Monferato 2007 La Veranne van Bera aan deze tafel. Het was lang geleden dat ik nog eens een boeiende Barbera in mijn glas gekregen heb. Deze wijn heeft duidelijk geen hout gezien en genoot van een malolactische gisting in de fles, dat maakt dat je de wijn best via decanteren ontgast, om dan pure drinkplezier te krijgen.

Tafel 8. De vlotte Josette Medau van Domaine La Star in Anjou. Hier vond ik de topper van de dag. Een wijn dat ik trouwens  in een vorig artikel al had aangeraden, Le Paradox des Bonnes Blanches 2004 van wijlen Pierre Weyand. Deze wijn met licht oxidatieve toets is gemaakt van Chenin Blanc en heeft 2 jaren op vat gelegen. Volgens Josette was dit een probeersel van haar man, waarbij het eerste jaar geouilleerd is, om in het tweede jaar er niet meer aan te komen. Er zou trouwens nog een vat bestaan van het perceel Les Bonnes Blanches uit 2004, dat allicht nu verder oxideerd. De kunst is van het goede moment uit te kiezen om het op fles te zetten. Deze droge wijn dat toch een rijp karakter heeft (zonder lomp over te komen) heeft een finale dat blijft terugkomen. Het stopt dus niet en was dus een ware afsluiter van een zeer boeiende degustatie. Ik vind trouwens het sociaal aspect van dergelijke ontmoetingen zeer leuk, waarbij ik kan kennismaken met wijnbouwers, wijnliefhebbers, mede-bloggers en zelfs lezers van deze blog.

Waren de andere wijnen slecht? Uiteraard niet, maar dit zijn de wijnen dat ik met een kruisje heb aangestipt. Mocht u ook op deze degustatie aanwezig geweest zijn, laat me dan weten wat jij lekker vond. Alvast bedankt.

34091829_m

Commentaren

We waren blijkbaar alletwee zwaar onder de indruk. Ik ben ook een reeksje gestart over ondermeer deze degustatie. Ik vond het héél leuk om zoveel gelijkgestemden te zien en te horen, allemaal mensen die open staan voor nieuwe dingen en die ze respecteren, ook als het geen grote namen zijn.

Gepost door: Rick | 16-11-09

Wegens omstandigheden heb ik me tot een blitzbezoek moeten beperken, maar ik was sterk onder de indruk van de nieuwe Blanc de Noirs van Ulysse Collin (eerste BdN van dit domein, in feite een millesime 2006). Naast de Fidele vond ik hem een stuk ronder en rijper.

Gepost door: erwin | 18-11-09

Drie maal Jacques is scheepsrecht Toen ik Stephane op het einde tegen kwam, vroeg hij mij wat mijn "toppers" waren. Ik noemde een aantal namen en voegde daarbij "... en de klassiekers natuurlijk". Dit ontlokte een lachje bij Stephane, maar na drie uitstekende proeverijen met het gamma van Troca Vins Naturels mag je toch zeggen dat wijnen als Suirve son Chenin 2007 en Chapeau Melon er steeds boven uit springen. Voor mij dus "klassiekers".

Ook de Blanc de Noirs van Ulysse Collin, de Chenins van Le Star en de Barbera vielen bij mij in de smaak. De Spaanse cider vind ik ook wel het vermelden waard, als is het maar omdat hij toont hoe Wouter steeds op zoek gaat naar nieuwe dingen en hierbij ook de link naar het culinaire niet vergeet.

Groeten,

Maarten.

Gepost door: Maarten | 18-11-09

GEDULD ! en het juiste moment!
De zoveelste ervaring en confirmatie van deze gedachte ...
Gisteren maakte ik de laatste klutsjes van Christian Binner leeg. Onwaarschijnlijk lekker!
Sommigen zullen nu wel aan een "platte" verkoopstechniek denken, maar niets is minder waar.
Natuurlijke wijn is als een stoofpot op een Leuvense stoof die rustig en traag "zich maakt" in de casserol. Het is een spel van geduld en later is het aan de consument om op het juiste moment te proeven en niet onmiddellijk een finale opinie te vormen over de net geopende fles.
Spijtig echter ... vandaag moet alles snel gaan ... we zijn zo opgevoed.
Ik blijf zeggen dat dit niet echt eerbiedig is tegenover deze authentieke producten.
Tot daar

Gepost door: Jacques | 20-11-09

Jacques Wij hebben natuurlijk niet de luxe om de laatste klutsjes te proeven enkele dagen na het openen van een fles, om zodoende de evolutie te volgen. Wij moeten als consument een opinie vormen van een fles na hoogstens twee slokken en na het uitspuven ervan. Je weet dat ik heel vaak één of twee flessen aankoop, om inderdaad ook de evolutie te volgen, en als het bingo is dan koop ik er meer van.
Ivm Binner, ik heb wel wat van hem in mijn kelder liggen en inderdaad er zitten wel wat juweeltjes bij. Zo heb ik een Riesling Schlossberg 2001 die nu perfect op dronk is. Verrekt, ik denk dat ik vanavond een fles van ga opdrinken; je hebt me goesting doen geven.
A Plus Tard

Gepost door: St. Etienne | 20-11-09

Voort bordurend op wat ik eerder schreef ... Mijn advies reeds naar zovelen:
Koop je in de week bij een goed wijnhandelaar 6 flessen deftige wijn. (Echte wijn)
Op vrijdagavond na het werk, gaan de flessen open. Je begint de degustatie, alleen of met je partner. (niet met 10 mensen rond de tafel)
Maak de flessen leeg over een tijdspanne van één week of langer.
Deze oefening regelmatig herhalen met uiteraard telkens andere wijnen, staat garant voor het leren begrijpen van wijn en de effectieve evolutie van deze respectievelijke flessen.

Deze oefening is wellicht haalbaar voor elke bezoeker van deze blog.

Nog dit: het kan misschien een beetje "cru" lijken, doch zij die enkel in het weekend een "flesje" kraken zullen het nooit echt snappen of leren.

Gepost door: Jacques | 21-11-09

Wel Jacques ge zit er echt klop op. Ongelooflijk waar wat je schrijft.

Gepost door: vinejo | 22-11-09

Opgepast voor de lever hé.

Gepost door: LSKFJLSK | 23-11-09

Aan Jacques Ik ken jou niet of nog niet, maar ik ga niet helemaal akkoord met jouw stelling. Ik proef als sommelier dagelijks wijnen en durf hier te beweren dat er vaak wel evolutie is in een open fles (of in een gesloten fles in de kelder), maar ik merk toch zeer zelden dat een fles plots wel goed zal proeven. Eénmaal slecht, blijft het meestal slecht. Uiteraard zal elke wijnverkoper het tegenovergestelde zeggen.

Gepost door: T.T. | 23-11-09

Aan TT Dat slaat nergens op: het gaat niet over slecht, het gaat over gesloten, het gaat over evolutie. Een fles met kurk blijft een fles met kurk, maar ik kan ze ook benoemen, de bijna ondrinkbare blokjes wijn die na een paar dagen open (of jaren toe...) zich ontplooien. Uiteraard komt een complee fout gemaakte wijn nooit meer goed.
En aan allen, incl Jacques: die van mij halen de dinsdag...soms...ik bewonder je discipline om daar een hele week mee te doen. Maar je hebt wel gelijk, het is eigenlijk de enige manier om echt iets zinnigs te zeggen over een wijn, of over een domein.

Gepost door: Rick | 24-11-09

aan TT Beste TT, ik doe hier niet echt aan verkoop. Verder kan ik alleen maar beamen dat 98% van de wijnen inderdaad niet gunstig evolueren en dus de dag nadien niet meer te pruimen zijn. Maar bv. vanmiddag nog, heb ik een fles uit de Maconnais, een natuurlijke wijn, 2 weken open met veel plezier leeggemaakt. Stukken beter dan vlak na opening.
Zoals Rick zegt, het gaat hier om positieve evolutie van "zeer gesloten" naar "open". De wijnen waar ik het over heb zijn levende wijnen "vins vivants" en niet deze anderen, doodgesulfiteerd en waar elke "ziel" is weggefilterd.
Geloof me TT ...het is de moeite waard om deze "andere" wijnwereld te leren kennen.
Het is ook geen schande dat je hier misschien nog niet mee in aanraking kwam. Men is nooit te oud om te leren.

Gepost door: Jacques | 25-11-09

Jacques, dan zeggen wij beiden hetzelfde. Sorry voor mijn misinterpretatie. Goede wijn zal inderdaad openkomen in aanraking met zuurstof. Onevenwichtige wijnen zullen nooit in evenwicht komen.

Gepost door: T.T. | 25-11-09

De commentaren zijn gesloten.