28-05-10

Rewind...


Een food & wine blog hebben is toch wel vaak je nek uitsteken, uitkomen voor wat je lekker vindt en wat je niet goed vindt. Uiteraard zijn dit persoonlijke smaken en ik heb van dag 1 duidelijk gemeld dat ik niets wil opdringen. Ik ben op zoek naar zuiverheid in alles wat ik eet en drink, ondanks of misschien wel omwille van mijn chemische achtergrond. Ik verdraag al lang geen voedingswaren en dranken meer waar er mee geknoeid werd. En geloof me, ik proef het verschil. Ik ben trouwens ook op zoek naar evenwicht en schoonheid, maar allicht is het allerbelangrijkste dat je gelukkig en vrolijk door het leven gaat en dit lukt wonderwel bij mij. Ik ben van dag 1 ook heel duidelijk geweest dat ik enkel natuurlijke wijnen drink, vandaar ook dat ik uitsluitend over dergelijke wijnen schrijf. Ik heb vroeger ook wel andere wijnen gedronken, maar nu niet meer. Ik weet dat dit het aanbod ontzettend beperkt, maar ik kan daar mee leven. Ik ben nochtans iemand die ontzettend open staat voor alles, maar dus niet meer voor andere wijnen. Ik meen te mogen zeggen dat ik toch mijn steentje heb bijgedragen ter promotie van natuurlijke wijnen in BNL. Er zijn bv. nu meer en meer wijnbloggers die geleidelijk de stap aan het zetten zijn en over dergelijke wijnen schrijven. Met verbazing heb ik geconstateerd dat er ook heilige huisjes, wat zeg ik, kasten van villa's bestaan, waar niet aan geraakt mag worden. Bordeaux is zo'n kasteel, waar het ten strengste verboden is om je kritisch over uit te laten, net zoals wijngoeroe Robert Parker trouwens, want dan zijn er mensen die zich aangesproken voelen en in hun gat gebeten zijn. Je mag in dit land over alles en iedereen lachen, maar over deze streek en zijn wijnen moet je serieus schrijven. Ik sta voor alle duidelijkheid tegenover alles nogal kritisch, ook natuurlijke wijnen, want er wordt nogal veel "boecht" gemaakt en verkocht. Om één of andere reden sta ik nu ook al in bepaalde milieu's bekend als de Vlaamse "Bordeaux basher numero uno", wat veel te veel eer is en eigenlijk onwaar is. Feit is dat er vaak slechte wijn wordt gemaakt, wat resulteert in groene gedrochten (lees: onrijpe wijnen) gecompenseerd door een shot suiker en volledig gemaskeerd door een paneel hout. Mocht Bordeaux een bedrijf zijn, dan was het al lang failliet verklaard, want de verkoop is al jaren achteruit aan het gaan, met gigantische overstocks tot gevolg en druk op de prijzen in alle segmenten, behalve de toplaag. Geloof me, op een fles van 3,99 € (hier in de winkel) is er niet veel marge meer. Maar als het goed is, dan zeggen we dat ook.  Ik heb bijvoorbeeld het volgende artikel teruggevonden van ergens in 2009. Bordeaux Basher? Ik denk het niet, maar breng me niet op ideeën!!!

Met het gevaar verbannen te worden uit mijn wijnvriendenkring, met allicht ook als gevolg dat mensen mijn blog gaan laten linksliggen en dat ik één van deze dagen zelfs gelyncht zal worden ... moet ik met klamme handen bekennen dat ik gisteren een fles Bordeaux heb gedronken, u weet wel de prestigieuze appelatie uit Frankrijk, met al die mooie kastelen, waar mannen in driedelig pak en vrouwen met een gek hoedje in leven. Deze wijnen worden gekoesterd in de schoot van elke Vlaamse Wijngilde en zijn begeerd door menige wijnliefhebbers.  Nu ik toch aan het opbiechten ben, moet ik er ook aan toevoegen dat deze fles niet eens in een restaurant besteld geweest is, maar deze kwam uit mijn privé-kelder. En nog erger, beste mensen, ik vond de wijn lekker. 

Ben ik ziek, of had ik nog een kater, zijn mijn smaakpappilen aangestast door één of andere rare virus? Absoluut niet. Ik heb deze wijn ooit leren kennen via Fred Cossard, wijnbouwer uit Bourgogne. Als ik bij hem op bezoek kwam, hadden wij de gewoonte om enkele wijnen blind aan elkaar te laten proeven. Zo heeft Fred mij deze Le Puy cuvée Barthélemy van de familie Amoreau laten ontdekken, een wijn uit de Côtes de Francs. Hij bekende trouwens dat hij slechts één Château uit Bordeaux (weliswaar meerdere jaargangen) in zijn kelder had liggen, wat tamelijk veel is voor een wijnbouwer uit Bourgogne. Deze wijn is een zeer traditionele Bordeaux, zoals deze 100 jaar geleden gemaakt werd: geen synthetische meststoffen, bewerken van wijngaard met paard, geen tussenkomst tijdens vinificatie, geen chaptalisatie, geen filtering en zelfs geen toevoeging van SO2 tijdens botteling. Puur natuur, dus. En dit proef je, geloof mij.

decoration

De wijn was van 1998 en was "ondanks/omwille van" de natuurlijke vinificatie nog steeds zeer levendig. De alcohol-percentage zal rond 12% zitten. De blend bestaat uit 85% Merlot, 14% Cabernet Sauvignon en 1% Carmenere. De kleur van de wijn was uiteraard al geëvolueerd. In de neus mooi rood en zwart fruit en zelfs toetsen van truffel. De wijn proefde ondanks zijn leeftijd heel sappig (het is net als je in een pruim bijt), met een mooie lange afdronk.

Waarom maak ik er een punt van om dit te schrijven? Ik vind persoonlijk dat de laatste tijd nogal minachtend wordt gedaan over toch een belangrijke Franse appelatie, zowel door de wijndrinkers van de Nieuwe Wereld wijnen, maar ook door zogenaamde kenners die plots bijvoorbeeld fan zijn van de duurdere cuvée's uit de Languedoc of Italiaanse top-wijnen. Cabernet Sauvignon en Merlot zijn en zullen nooit mijn lievelingsdruiven worden, daar ik meer aangetrokken voel door Gamay en Poulsard. Ik ben trouwens ook niet van plan enkele dozen Bordeaux-wijnen aan te schaffen, maar is de simpele waarheid niet dat overal ter wereld waar er wijnen gemaakt worden, er integere wijnmakers zijn, die lekker wijnen maken? Zeg maar ja.

Ik heb deze wijn enkele jaren geleden aangekocht bij Caves Augé in Parijs ...

De commentaren zijn gesloten.