06-03-12

'Een boer moet heel lang met zijn mond open op een heuvel staan voordat er een gebraden eend in vliegt' (Chinees spreekwoord)

Jean-Claude-Chanudet-lo.jpg

Een ontmoeting met Jean-Claude Chanudet van Domaine Chamonard...

Zoals iedereen die iets met wijn te maken heeft wel weet, heb je sinds de jaren ‘80 in Beaujolais de bende zonder zwavel, met als bekendste naam de vorig jaar overleden Marcel Lapierre. De andere protagonisten zijn Yvon Métras (Fleurie), Jean-Paul Thévenet (Morgon) , Guy Breton en Jean Foillard (Morgon). Deze vrienden zijn onder invloed van een zekere Jules Chauvet zuivere wijn gaan maken. Ze gaven elkaar wat bijnamen (La Stone, L’avion, Petit Jean, P’tit Max, …), kwamen regelmatig bijeen om elkaars wijnen te proeven en te becommentariëren en de rest is geschiedenis. Ze hebben goed geboerd – je hoeft maar een Parijse bistro of één van de betere restaurants in Frankrijk te bezoeken en de kans is behoorlijk groot dat je één van hun lekkere gamay’s gaat kunnen drinken. Ze wonen tegenwoordig in mooie huizen en zijn door de toch wel conservatieve wijnwereld gerespecteerd. Wat opmerkelijk is, is dat ze door de jaren heen een constante kwaliteit hebben kunnen  garanderen, ondanks de voortdurende uitbreidingen van hun wijngaarden en een zekere sterrendom. Persoonlijk heb ik nooit een favoriet gehad. Elk jaar had ik wel een voorkeur en daarvan kocht ik dan wel wat flessen, meestal 12, van: Lapierre in 2001 en 2005, Métras in 2004 en 2006, vader Thévenet in 2006, maar ook in 2010, en zoon Charly Thévenet in 2007. Het jaar 2009 vond ik te warm, maar zeer recent heb ik een Descombes Brouilly van dat jaar gedronken en hallelujah, het was raak: het bewijs dat je lekkere gebalanceerde sappige wijnen kunt maken in een warm jaar. Of eigenlijk de uitzondering die de regel bevestigt.

Enkele maanden geleden ben ik nog maar eens afgezakt naar Beaujolais, net zoals ik regelmatig Jura aansnijdt. Ik had via via een naam en een tip meegekregen, meer niet… En meer moet dat niet zijn om er ter plekke een bezoek te brengen aan een voor mij onbekende wijnbouwer, tussen de andere traditionelere pitstoppen uit de streek: de b&b van de Foillard’s, een bezoekje aan Métras, een aperitiefje drinken bij Jambon alvorens af te zakken naar La Table de Chaintré, de vakmanschap ervaren bij Domaine Valette, een simpel hapje in Restaurant des Sports in Fleurie, …enz.

Schrijf nu op  een kladje papier de volgende naam en ga op zoek naar zijn wijnen en vooral drink ze, dagelijks : Jean-Claude Chanudet van Domaine Chamonard. Ik wist niets van deze man af. Er werd telefonisch, daar zijn huis moeilijk te vinden is, aan de kerk van Villié-Morgon afgesproken. Tot mijn verbazing was Jean-Claude een generatiegenoot van Lapierre. Wat verder opviel was zijn enorm postuur, dat fel contrasteert met de fijne wijnen die hij maakt. Voor de rest kon ik onmiddelijk voelen dat  ik duidelijk met een eigenwijze man te doen had. Het domein heeft hij overgenomen van zijn schoonvader, Monsieur Chamonard, een man die al een generatie ervoor in alle stilte ‘natuurlijke wijnen’ maakte. Zijn drang naar authenticiteit ging zo ver dat hij zelfs weigerde om electriciteit te gebruiken tijdens het vinifiëren, wat betekende dat de kelder enkel met kaarsen werd belicht. Een hele strijd werd het als de schoonzoon, na de overname van het domein, eventjes ging moderniseren door bijvoorbeeld gloeilampen in de kelder te laten installeren. Ik zal het hele relaas van onze ontmoeting niet doen, maar laten we zeggen dat ik er een zeer lange degustatie van zijn verschillende jaargangen heb mogen ervaren en dat ik tevens een uitnodiging kreeg om ‘s anderdaags mee te ontbijten bij het afhalen van de gekochte wijnen. Zo gaat dat bij de echte wijnbouwers in een streek zoals Beaujolais. Dan de wijnen: deze zijn zondermeer uitzonderlijk goed!!!  Enkele jaargangen van zijn Morgon’s, maar ook zijn gelimiteerde Fleurie waren absolute top dat je maar zeer zelden aantreft. Hier wordt op finesse en evenwicht gewerkt. Ik heb uit zijn mond tevens twee woorden Engels gehoord bij het beschrijven van enkele wijnen van de bende zonder zwavel en andere streekgenoten: ‘too much…’ en ik ging hier volledig mee akkoord. Eigenlijk van de eerste seconde bij onze ontmoeting zaten we voor vele dingen op één lijn. Voor de rest voelde ik bij hem niets anders dan respect voor zijn dierbare kameraad, Marcel Lapierre, die toch wel de weg geopend heeft voor gelijkgezinden, maar ook de wijnen uit de Beaujolais, dat tot dan toch wel een lamentabele reputatie had. Er werd met Beaujolais gelachen! Aan elke tafel moest Bordeaux of Bourgogne geserveerd worden. Eventueel bij wild een Chateauneuf-du-Pape, liefst van een warm jaar… Die tijden zijn al lang vervlogen.

p1010679-1.jpg

Er werd mij tijdens de vele discussies met Jean-Claude eventjes verweten dat ‘wij’ enkel de grote namen kennen. Wat weliswaar waar was, maar ik kaatste de bal terug en vroeg wat hij gedaan heeft om bekend te zijn, waar hij bijvoorbeeld in Parijs of België te koop was. En uiteraard kon ik zeggen dat ik er toch maar stond, 6 uren rijden van mijn woonst, in zijn kelder, geïnteresseerd om zijn verschillende jaargangen te proeven en zijn Morgon en Fleurie 2010 aan te schaffen. Uiteraard vroeg ik hem ook naar andere onbekenden, misprezen wijnmakers uit de regio en uiteraard werden er wat namen uitgewisseld. Wijnbouwers … correctie, goede wijnbouwers, zien andere wijnbouwers niet als concurrenten. Soms duurt het alvorens je de herkenning krijgt die je verdient. Er is soms een gebrek aan commerciële visie, marketing, positionering, netwerking, .. zodat zelfs de meest fantastische producten niet aan de man kunnen gebracht worden. Soms is het gewoon een kwestie van brute pech. Ik geloof wel dat kwaliteit uiteindelijk vaak boven komt.

Ik wil met dit artikel dan ook pleiten om ook eens voor de minder bekende wijndomeinen te gaan. In het geval van dit domein is de kwaliteit mijn inziens minstens evenwaardig en in bepaalde jaren zondermeer beter dan de ‘grote’ namen. Komt daar nog bij dat je bij aanschaf aan het domein (en waarschijnlijk ook bij een importeur) zo maar eventjes 50% minder zult betalen dan bij de gevestigde waarden. Ga nu op zoek naar wijn van Descombes (Brouilly 2009!!!), Dutraive (mmmmhhh, zijn Fleurie 2010), Coquelet 2011 (absolute top), Jambon (extreme natuurlijke wijnen en dus op eigen risico), … 

Commentaren

Schitterend stukje. Ik ga je adviezen volgen! Wat betreft Jambon; une tranche is gevaarlijk terrein, maar de Hemel op aarde! Evenals à voile van Griottes. Niet voor iedereen, pure waanzin! Mjam.

Gepost door: Werner | 07-03-12

Post een commentaar