20-03-10

Hoera, de bobo is terug...

decoration

 

Wat mensen eten drinken is een reflectie van de maatschappij waarin ze leven. Als bankiers en voetballers veel te veel geld verdienen, drinken we met z'n allen bijzonder veel Champagne. Zo werd tijdens de technologische beursgekte overal ter wereld bepaalde Premier Cru's en Grands Cru's aan exhuberante prijzen verhandeld. In die periode werden er zogenaamde garage-wijnen en super-Tuscans de hemel in geprezen, zonder dat er maar iemand er ooit een druppel van had gedronken. Zelfs aan enkele Languedoc-wijnen werden er stupide prijzen besteed. Kaviaar was in, witte truffel een must op elke pastaschotel. Alles kon en alles mocht. 'De helft van de wereldbevolking sterft aan voedseltekort, de andere helft vreet zich dood,' moet zowat de gangbare en geaccepteerde mantra geweest zijn.

Persoonlijk denk ik dat het einde van de ostentatieve luxe aangebroken is en dat de bobo terugkeert. De bobo? Ja, le bohémien bourgeois. Denk maar aan de jaren zeventig, waarbij rijken veel geld uitgaven om er arm uit te zien of om in een povere hut op een eiland hun vakantie door te brengen. De stoppelbaard is in en weldra zullen veel mannen een volgroeide baard dragen.  Stropdassen zijn duidelijk van het straatbeeld aan het verdwijnen of je moet dagelijks de Lijn nemen. Deze trend zal je ook zien in wat we eten. De periode van de varkenssnuit, ossestaart en allerlei ingewanden is weer aangebroken. En dit juichen we uiteraard toe. In Parijs merkt men al een opwaardering van de bistro's. Mensen willen lekker en vers eten aan correcte prijzen in een leuke omgeving en ongedwongen sfeer, weg van het stijf gedoe. Deze trend heeft al een naam meegekregen: Bistronomique. Vele sterrenrestaurants zien zwarte sneeuw (of de kok moet wekelijks op de buis of in de boekjes passeren), en de jonge garde uit die keukens gaan hun heil zoeken aan het fornuis van de betere bistro's, wat ten goede komt aan de kwaliteit van de borden dat daar geserveerd worden. Mensen beginnen opnieuw te beseffen dat koken geen kunst is, dat het niets artistiek heeft, maar doodgewoon een ambacht. Koken heeft alles te maken met ervaring, een vorm van logisch denken en een zeker buikgevoel. In de keuken vindt je niets uit of je moet met een HPLC-MS (liefst met quadrupool) en vloeibaar stikstof een emulsie aan het perfectioneren zijn. Maar zelfs dit aspect is zo oud als de straat en heeft al lang een naam meegekregen: scheikunde. Koken is ingrediënten samenbrengen, liefst de beste mogelijke. Het verheugt mij te kunnen concluderen dat we mijn inziens met zijn allen naar de basis, de eerlijkheid en ongedwongen simpelheid terugkeren.

cochon_cru

 Deze nieuwe trend zal tevens gepaard gaan met de gezondheidsgolf dat al bezig is. U weet wel wat ik bedoel. Mensen willen gezonder leven en vooral gezonder eten en drinken. Bijna alles is tegenwoordig BIO!!! Zo is er tegenwoordig zelfs al bio-cola op de markt en ik ben ook al op een bio-matras (?) gaan liggen. En van het frisdrankje gesproken, ik zie al reizend vaker en vaker een bordje met "No Coke Zone" hangen, waarbij niet het lijntje op een spiegel wordt geweerd, maar de ordinaire Cola ten gunste van biologische koude thee, verse fruitsap of een ander drankje zonder massa's suiker, fosforzuur of aspartaam, ... en andere E's. En dat juichen we ook toe.

 bio%20cola

Maar omwille van de grote nieuwe vleesvraag vanuit de groeiende middenklasse in India, China en Brazilië, onstaat er momenteel een enorme druk op de vleesproductie. Zuiver mathematisch is het zelfs onmogelijk dat over tientallen jaren de hele middenklasse op de wereld zal eten zoals wij nu eten. Profiteer er nog van, nu het nog kan. Laten we nog snel onze teerbeminde kinderen of kleinkinderen in contact brengen met het beste mogelijk gerijpt rundsvlees en artisanale foie-gras, want het is duidelijk dat er noodgedwongen iets zal moeten veranderen.

We merken al duidelijk dat in landen zoals Engeland vegetarisme en zelfs veganisme geen niche meer zijn en er zelfs als cool worden beschouwd bij jongeren. Ik geloof tevens dat we in onze contreien vaker plantaardige producten op tafel gaan krijgen, inclusief wijn, want wijn is uiteraard ook plantaardig. Voor de rest voorspel ik een revival van allerhanden groenten, met in het zog de vergeten groenten. Verse groenten, met liefde klaargemaakt, eten hoeft geen straf te zijn. Het hoeft niet enkel decoratief te zijn. Anderzijds merkt men dat onze restaurateurs achterblijven. OK, een keuken-chef is geen doktor, gezondheidsadviseur of diëtist, maar het is wel duidelijk dat in onze Vlaamse restaurants relatief ongezonde kost wordt geserveerd, ondanks met gezondheidstips uitpuilende magazines, TV-programma's en boeken. Het kan dus anders. De grote Alain Passard uit Parijs geeft soms een compleet plantaardig menu aan 300 euro. In Haut-Savoie gaan ze nog verder en extremer. Top-Chef Marc Veyrat (ja, die met zijn zwarte hoed) tovert met eigen gekweekte groenten een topmenu samen voor de vriendenprijs van 400 euro. Voor dat geld krijg je nog wel een stukje vis en vlees er bij, en de wijnen worden volgens hun website aan minimaal 85 euro verkocht. Dus reken maar 600 euro de man, alles inbegrepen, maar je hebt wel gezond getafeld. Inderdaad, de bobo's zijn terug, en ze leven nog lang en gelukkig, en vooral gezond. Men vertelle het verder...

decoration

 

Epiloog

Weet u wat een gangbare verjaardagscadeau is in een land zoals Ghana? Neen, geen mobiele telefoon of de allerlaatste playconsole, maar een ei. Echt waar, je krijgt een doodgewoon kippenei als cadeau, en niet als symbool voor een eeuwig leven of voor vruchtbaarheid en voorspoed, maar gewoon omdat het zo zeldzaam is.

Weet u trouwens ook wat zeer gebruikelijk was om te nuttigen als ontbijt in een Chinees hotel tijdens mijn 10-daagse verblijf in Shanghai? Uiteraard rijst en noedels, met nog wat groenten. Maar met enige fierheid kan ik u melden dat ik gedurende 10 dagen mijn dagelijks portie zeer hard gekookt ei met schaal er nog aan heb verorberd. Inderdaad de schaal was er nog aan en was zo bros geworden van het langdurig koken dat het niet meer te verwijderen was en dus kon en moest gegeten worden. De reden dat miljoenen Chinezen de schaal van het ei mee op eten is dat het uiteraard veel Calcium bevat en gezien het tekort aan melkproducten is dit een ideale manier om een dagelijkse portie binnen te halen. Het is misschien geen slecht idee om onze kinderen dit gebruik al gewoon te laten worden?