27-09-09

Een lekkere fles 100% natuurlijke Bourgogne

 

01_verser2

Verwijzend naar mijn schuldbekentenis van vorige week, dat ik een fles Bordeaux lekker vond en met de stelling in de hand dat overal waar ze wijn maken er wel integere wijnbouwers zijn die lekkere wijnen maken, ga ik nu op zoek naar verschillende lekkere wijnen uit verschillende wijnregio's ter wereld. Er kan uiteraard lang gediscusieerd worden over wat al dan niet als lekkere wijn wordt beschouwd, maar vermits het mijn blog is zullen we mijn defenitie hanteren, weliswaar in verkorte vorm:  de wijn moet zuiver gemaakt zijn (en uiteraard ook zuiver proeven), evenwichtig zijn en toch ook wel stabiel zijn over een bepaalde periode. In de praktijk hanteer ik een andere methode om lekkere wijn te onderscheiden: is de fles wijn snel op? Om welke fles is er op het einde van een wijndegustatie gevochten om het laatste slokje te kunnen bemachtigen?

Zoals de frequente lezer van deze blog weet, ben ik wat blijven steken in bepaalde regio's van Frankrijk en Italië, daar ik fan ben van natuurlijke wijnen (er mag voor mijn part zelfs SO2 aan toegevoegd worden, voornamelijk als de wijnbouwer het eindresultaat als onstabiel beschouwt - ik drink liever licht gesulfiteerde wijn dan wijnazijn). Ik ben er trouwens meer en meer van overtuigd dat het maken van dergelijke wijnen ontzettend moeilijk is, vandaar trouwens dat er in de hele beweging van biologische, biodynamische en natuurlijke wijnen heel veel rommel tussenzit. Ik krijg vaak van wijnliefhebbers te horen dat de eerste kennismaking met deze wijnen zo tegenviel, dat er geen gevolg is aan gegeven (zodat de beweging eigenlijk gedoemd is om in de marginaliteit te blijven). Lang heb ik gedacht dat de drempel nogal hoog was, maar nu ben ik ervan overtuigd, gebaseerd op de vele vrienden, collega's en familieleden die bij ons thuis lekkere natuurlijke wijnen hebben ontdekt, dat de drempel niet bestaat, ware het dat de wijn lekker is en dat er geen betoog aan te pas komt.

Laten we nu en in de toekomst op wandel gaan doorheen de verschillende wijnregio's ter wereld (Loire, Elzas, Jura, Beaujolais niet meegerekend, daar die al vaak aan bod zijn gekomen), vertrekkend vanuit Bordeaux. Een andere prestigieuze wijnregio is uiteraard Bourgogne. Ik zou uiteraard in het lang en breed over Domaine Chassorney van Fred Cossard kunnen praten, eigenlijk één van mijn eerste bewuste ontdekking van natuurlijke wijn, maar ik wil jullie iets anders leren kennen. Bourgogne is echt een mooie streek. De terroirs en de verscheidenheid ervan zijn echt uniek te noemen en dit allemaal op een zakdoek groot. Feit is dat er zeer veel povere wijnen geproduceerd worden in Bourgogne, ondanks de fantastische mogelijkheden en ondanks de roep van beruchte wijnjournalisten die regelmatig in een artikel hoopvol zijn dat er een nieuwe lichting aankomt, zodat de nu veel te hoge prijzen dan wel zullen gerechtvaardigd zijn (?). De lekkere flessen zijn wat mij betreft zeer uitzonderlijk. Uiteraard ben ik niet iemand die frequent aan veel-te-dure Vosne-Romanée, Meursault en Puligny-Montrachet flessen slurp, maar ik ben niet zeker dat het in die klasse zoveel beter is.

Een grote openbaring (de zoveelste) had plaats tijdens een blindproeverij van Pinot Noirs toen een fles Romanée-Conti (weliswaar niet een top-cuvée en geen groots jaar) als middelmatig tot slecht bestempeld werd, en een wijn die een veertigste van zijn prijs kostte als de lekkerste uit de hoop werd gekozen: Bourgogne - Savoie: 0 - 1.

 

decoration

Snel naar mijn kelder dan maar, waar ik nog enkele flessen Viré-Clessé 2004 van Gilles en Catherine Vergé heb liggen. Ik heb deze wijn leren kennen op een open-deur-dag van De Wijnfolie in Aalter. Hans Dusselier had de wijn gedecanteerd, daar deze ontgast moest worden (dit is geen grap - we zitten hier niet in een film van Bourvil). Het was een wijn dat weinige goedkeuringen kon genieten, maar Hans wist dat dit iets voor mij was. De wijn was 100% natuur en had enkel wat CO2 meegekregen tijdens de vinificatie, om oxidatie tegen te gaan. Op zich geen probleem, daar het gas vanzelf wel ontsnapt. De neus was toen nog een beetje op zijn autolyse. Dit is het fenomeen waar de levende gistcellen een vorm van auto-destructie gaan uitvoeren door middel van hun eigen enzymes, wat vaak een typische puttekes-geur zal teweegbrengen. Maar lees u rustig voort, want ik vermoed dat de zin om deze wijn te leren kennen nu wel zeer groot is. Wat maakt dat ik de wijn heb aangekocht is de fantastische sappigheid dat deze wijn vertoonde en het feit dat deze mooi in evenwicht was, en dit allemaal voor 15 euro de fles.

Twee jaar later is de wijn perfect op dronk. De neus heeft iets bloemerig, in combinatie met exotisch fruit (citrus). De sappigheid is nog steeds zeer aanwezig en vertoont toetsen van pompelmoessap. De wijn bevat mooie zuren in combinatie met een mooie mineraliteit in de mond. Je proeft nog steeds een lichte pareling, maar dat stoorde ons niet (zodat we de wijn niet gedecanteerd hebben). Oh ja, het is een Chardonnay wijn, maar één dat blind niet als een Chardonnay zal herkend worden, daar we allemaal andere Chardonnay's gewoon zijn (of u moest Puzelat, Cossard en Potaire drinken). De druiven zijn afkomstig van 100 jaar oude wijnstokken en zijn duidelijk niet in contact geweest met nieuw eik, zodat je puur de druif proeft en het terroir.

Goed, ik ben nu iets begonnen dat mij wel spannend lijkt, althans voor mij toch: op zoek gaan naar lekkere wijnen buiten mijn vastgeroeste regio's. Ik vermoed dat dit voor vele wijnliefhebbers vele vragen oproept (zoiets van what the fuck is he talking about, everyone should have wines of Portugal, Australia and South-Africa in his cellar ...), maar inderdaad lieve lezers mijn kelder is zo niche als de markt voor leesbrillen bij blinden.

De uitdaging zal nu zijn van buiten de krijtlijnen van de gekende regio, waar sommige goden 100% natuurlijke wijnen kunnen maken, op zoek te gaan naar wat ik als lekkere wijn beschouw. Het wordt niet gemakkelijk, maar ik ben hoopvol (op een paar landen na). Dit is ook een oproep naar wijnimportateurs en andere wijngekken om mij in aanraking te laten komen met andere landen. Ik zal streng zijn, en zal enkel berichten als de wijn zeer lekker is. Ik sta er ook op om de flessen zelf te betalen of het moest op een open-deur-dag zijn. Spanje en Duitsland worden mijn eerste stopplaatsen (wordt vervolgd).