19-09-11

Ode aan Gamay??

 

gamay,poulsard,beaujolais,lapierre,beauger,overnoy,thiebaud,wijn

Het begon eigenlijk als een grap, een boutade. Ik schreef enkele jaren geleden op deze blog dat Gamay de koning van alle druiven was. Weg met Merlot, Syrah en Cabernet! Later vatte ik het samen met de woorden dat wijn gemaakt van de Gamay-druif met elk gerecht te combineren was: een stukje vlees, een lekkere vis, wat stinkende kaas, een bord charcuterie,  … noem maar op, het wijntje zou het wel overleven. Wat zeg ik, het zou het gerecht naar ongekende hoogtes stuwen. En zoals bij Wikipedia wordt fictie realiteit, Het onbeduidend druifje wint (en daar heb ik niets, maar dan ook niets mee te maken) meer en meer aan populariteit. Het wordt nu zelfs te pas en te onpas vergeleken met Pinot noir, for God’s sake.  Er is duidelijk een tendens naar meer drinkbare wijn, vol sap en zonder pretentie. En eigenlijk voorspel ik zelfs een hype: ‘een gamay uit BoJo, voor mij aub’. ‘Doe maar eentje van de 6 zonder zwavel’. Iedereen blijkt nu Lapierre te kennen, wat zeg ik, hij blijkt iedereens’ vriend te zijn geweest. ‘Ja, die dekselse Marcel’. ‘The Stone’! En het gaat nog verder, en dit heb ik van een wijnbouwer: iedereen heeft nu zelfs Jules Chauvet, de godfather van natuurlijke wijnen en negoce van Gamay-wijnen, ooit wel eens ontmoet, zelfs als het mathematisch omwille van de leeftijd onmogelijk blijkt te zijn. ‘Ja, Mijnheer, ik heb ook wel eens aan tafel gezeten met  Jules en lol dat we getrapt hebben. Lekker achterover geslagen de talrijke glazen wijn’. Klopt niets van. Mijnheer Chauvet was droger dan een wolle sok, na een beurt in de droogkast. 'Geen greintje plezier,' aldus de bejaarde wijnmaker.

We zijn nu enkele jaren later en ik sta nu bij vriend, kennis en wijnwereld bekend als een Gamay-liefhebber, of eigenlijk een promoter van deze edele druif. Niets op tegen. Er zijn ergere dingen in het leven. Vraag het maar aan Garry Glitter.

Ik hou van de Beaujolais-streek, waar mocht u het niet weten, Gamay nogal wat aangeplant staat. Leuke streek, dat ik toch 2 tot 3 maal per jaar moet bezoeken (net zoals Jura eigenlijk). Het is niet al te ver, je kan er lekker eten en goedkope wijn kopen. Ik heb hier en daar mijn adressen, die ik hier op deze blog al uitvoerig heb vermeld. Je blijft, ondanks de herhaaldelijke bezoeken, dingen ontdekken: een nieuw restaurant, een bio-shop, een wijnboer die al zo veel jaren lekkere wijnen maakt in de schaduw van de grote 'natuurlijke' namen (kent u trouwens de wijnbouwer met de bijnaam l’Avion?). Maar er worden nog in een andere streek lekkere Gamay’s gemaakt, namelijk in de meest onderschatte wijnregio in Frankrijk: de Auvergne, een gebied met een zeer ver wijnverleden, dat nu volledig lijkt uitgeroeid te zijn. En wat blijkt nu: het is daar tussen de uitgestorven vulkanen, dat wijnboeren zoals Stephan Majeune, Jean Maupertuis, Patrick Bouju en nog enkele anderen fantastiche zuivere wijnen produceren. Trouwens de lekkerste Gamay dat ik dit jaar gedronken heb is die van Pierre Beauger, de V.I.T.R.I.O.L. 2009. Man, man, zo lekker. 

Picture 119.jpg

Goed, de Gamay. Eigenlijk, vind ik het fijne aan deze druif dat het de bodem (eigenlijk het terroir om vollediger te zijn) zeer mooi weergeeft. Je kan dus duidelijk een Fleurie van een Morgon onderscheiden. De eerste is zeer vrouwelijk, bloemig en fluwelig in tegenstelling tot een meer mature en krachtiger wijn. Je kan zelfs, als de wijn zuiver gemaakt wordt, het verschil tussen een Cotes du Puy en een Morgon detecteren. Probeer het eens!

Maar dames en heren, eigenlijk is Gamay ook maar een simpel druifje, vinden jullie ook niet? Het mist toch wel wat complexiteit, zelfs als het afkomstig is van het beste terroir. In magere jaren zijn Gamay-wijnen zo verdund dat je beter druivensap drinkt. En van dat combineren met voedsel, vergeet het. Een stukje vlees met wat smaak, zal elke Beaujolais de das om doen, zeg maar dat St. Etienne het gezegd heeft. Bij kaas kan je beter een Savagnin drinken. Dat passeert veel beter. En ik moet bekennen dat ik in rood meestal Poulsard-wijnen drink, zeker als ik leuke vrienden in de buurt heb. Vaak zijn deze wijnen uit Jura sappiger en zeer zeker complexer dan Gamay-wijnen. Ooit al eens een Overnoy of Thiebaud (wow, de 2009, voor beiden) gedronken? Het wordt wel eens tijd… Serveer Gamay aan je schoonfamilie.  

22056_100275793340680_100000747784625_5669_7130431_n.jpg

20-12-10

Het Scandinavisch model 2

Na enkele dagen Stockholm was het nu tijd om nog eens Copenhagen te bezoeken: zakelijk weliswaar, maar ‘s avonds hadden we uiteraard tijd om uitgebreid te tafelen. Het plan was om Noma, Geranium en Relae te bezoeken.

noma.jpg

Noma vergt geen introductie, me dunkt. Volgens de lijst van San Pellegrino is dit het beste restaurant ter wereld. Volgens Michelin (slechts?) twee sterren waard, en wat Gault Millau denkt, weet ik niet. Dit was nu de derde keer dat ik dit restaurant bezoek en ik moet eerlijk zijn: ondanks alles, weet dit restaurant nooit aan mijn verwachtingen te voldoen. En neen, deze verwachtigen zijn niet extreem hoog of hoger dan een bezoek aan een ander toprestaurant. Voor velen is deze walhalla van puur en zuiver eten het ultiem culinair genot en beleving. De jonge chef is ondertussen een legende geworden: René Redzepi. Hij heeft ondermeer in The French Laundry (US) en El Bulli gewerkt. Het mooie aan zijn keuken is dat er enkel ingrediënten uit Nordic worden gebruikt. Met andere woorden hier worden geen bereidingen met bijvoorbeeld olijfolie of Aziatisch kruiden klaargemaakt.

Noma3.jpg

 

Laten we dan ook met al het positieve beginnen: het pand is fantastisch en de sfeer is zeer aangenaam. Mijn tafelgenoot wist mij te melden dat het toch wat donker was, en verdomme dit was eigenlijk waar, als je echt wilt zien wat er op het bord komt. De bediening is zeer vlot en elk gerecht wordt deskundig door de maker van het gerecht aan tafel uitgelegd. Too much information? Je doet er mee wat je wilt, natuurlijk. De wijnkaart is zeer indrukwekkend en zeker voor liefhebbers van natuurlijke wijnen is dit meer dan in orde. Wij dronken een glaasje Lassaigne als aperitief en ik kon leven met de allicht twee goedkoopste flessen van de kaart: een Overnoy Chardonnay uit 2004 en een Overnoy Poulsard uit 2004. De 7 hapjes vooraf waren zeer indrukwekkend, waarbij originaliteit het woord was dat bij mij opkwam. Waar heeft u ooit gefrituurde preiwortel gegeten, en deze was trouwens nog aan de plant vast, zodat de hele prei eigenlijk dienst deed als houvast. Het lekkerste was een toast gevuld met allerhande Zweedse kruiden en groen, begeleid door een soort mayonaise, waarop een zeer fijn stukje gedroogd eendevel was geïntegreerd. Spot on, echt waar. Ook de gerookte kwarteleitjes vond ik een openbaring. Het brood dat geserveerd wordt met de plaatselijke boter was top, en ik ben een grote believer van de relatie tussen het brood dat geserveerd wordt en de kwaliteit van het eten (zie Dôme en Couvert Couvert in België). En nu komt het genadeschot. Ik heb na de hapjes het volgende gegeten en dit is geen grap: enkele amandelnoten begeleid met een saus van sla, gedroogde schijfjes kastanje begeleid met een soort botersaus, enkele schijfjes weliswaar zeer lekkere ajauin, één oester, een eigen bereid spiegelei, één stukje zeer lekker eend en een halve peer met wat schuim als dessert. Basta! Dus geen vis, geen kaas, geen uitgebreid dessert in de 7-gangen menu. Er was wel nog een mogelijkheid om een 14-gangen menu te nemen, maar dit zou te veel zijn ... voor mijn maag en tevens voor mijn portemonee. De 7-gangen menu kost ongeveer 150 euro zonder wijn. Er werkten de avond dat wij er waren 35 mensen in de keuken en ik denk een 15-tal in de zaal voor ik geloof een 35-tal couverts. Dus conclusie: lekker gegeten, smaken zitten zondermeer goed, maar voor mij vaak wat te veel spielerei en ontbreekt het aan echt voedsel, en dan heb ik het niet over een steak met pepersaus. Maar uiteraard, wie ben ik eigenlijk om dit zo maar op te poneren over het beste restaurant ter wereld. Feit is dat ik al veel beter heb gegeten, bijvoorbeeld ’s anderdaags... in Geranium.

  noma2.jpg

 

 

 

18:10 Gepost door St Etienne in Restaurants | Permalink | Commentaren (2) | Tags: noma, copenhagen, rené redzepi, overnoy |  Facebook |

28-11-10

Utopia – een restaurant naar mijn hart

restaurant.jpg

 

Lieve lezers,

Vergeet de laatste editie van de Michelin-gids, waarbij zelfs Luc Belling een tweede ster gekregen heeft. Leg de Zone 03, 02 of ander streekkrant weg, want de vermelding in de laatste editie ervan is gelinkt aan sponsering. Verbaasd?

Ik heb recent de culinaire ontdekking van de eeuw gedaan en deze keer niet in Parijs of één of andere wereldstad, maar ergens in ons apenland. In het gehucht Genleu in Merksem, nabij Antwerpen bestaat er sinds enkele maanden een top-restaurant, genaamd Utopia. Hier geen lounge-achtige inrichting, geen Scandinavische designmeubelen, maar gewoon een gezellige huiselijke woonkamer waar plaats is voor een twintigtal mensen. Er is trouwens een zeer leuke voorkamer, waar er kan geaperitiefd worden, en dit zullen de sigaarrokers graag lezen, na de maaltijd gepaft kan worden.

Het eten in Uptopia is subliem te noemen. Hier worden enkel verse topproducten geleverd en geserveerd. Geen hocus-pocus of fusion in het bord. Hier weigert men exotische kruiden te gebruiken, waarbij het geheel naar de chocodijzen geholpen wordt. En wow, ik heb er ook nog geen schuimpjes geserveerd gekregen, daar de kok permanent weigert aan chemie te doen. Dus met andere woorden een rode biet ziet er uit als een rode biet, en nog straffer het smaakt er zelfs naar.

De meeste seizoensgebonden groenten zij  hier trouwens als het ware afkomstig van eigen kweek, daar de broer van de kok-eigenaar naast de deur biologische groenten kweekt. Ik heb zelden zo’n lekkere groenten geproefd. De vis wordt meestal in Nederland aangekocht en het vlees wordt levend besteld en ergens plaatselijk geslacht. Wat dit oord uniek maakt is dat er ergens achteraan in de keuken een rijpingskoelcel aanwezig is, zodat hier perfect gerijpt vlees kan klaargemaakt worden. Nog steeds geïnteresseerd?

Ik ben er nu al enkele keren gaan eten en eventjes nadenken wat mij is bijgebleven .... oh ja, een schitterende combinatie van rode biet met lauwe kreeft, ... en ook de verse zeebaars in een korst van zout klaargemaakt, begeleid door prei en heel veel witte truffel uit Alba, .... en ik mag ook niet het Chianina-rundsvlee vergeten ... dat geserveerd werd met enkele pastinaak-frieten.

Enkel voor de kaas zou ik hier al terugkomen. Deze wordt ofwel rechtstreeks aangeschaft in de Loire (uitmuntende oude geitenkaas), Jura (beste Comté ooit) of enkele andere streken, of terwijl ergens in een Leuvense kaaswinkel, dat op deze blog al vermeld werd. Daar ik op dieet ben, heb ik tot nu toe geen dessert genomen, maar te merken aan de reacties van mijn tafelgenoten moet dit ook dik in orde zijn.

U begint zich al af te vragen wat zo'n maaltijd kost, vermoed ik. En het goede nieuws is dat het eigenlijk wel best meevalt. Ik betaalde gemiddeld ongeveer 75 euro per persoon, alles inbegrepen, rekening houdend dat er toch producten zoals truffel en kreeft uit de keuken komen, en dat we ons niet hebben ingehouden met de wijn. Dit doen we trouwens nooit.

Er is trouwens geen wijnkaart! Maar geen paniek, er is een wijnkelder. Dus met andere woorden, u kan deze kelder bezoeken om een keuze te maken, mocht u een kenner zijn. Ik ben geen kenner, maar verdiep mij graag in kelders. In geval je het niet weet, laat u begeleiden door de mooie vrouw des huizes. De wijnen worden trouwens vaak rechtstreeks bij de wijnboer aangekocht, wat maakt dat de prijs dat u als klant betaald (en dit gaat u niet geloven) in de buurt ligt van wat u als particulier bij de importeur betaald. Te mooi om waar te zijn? Yep, en daarbij hebben ze bijvoorbeeld oude wijn van het huis Overnoy, om maar iets te zeggen. En ja, de kok heeft ook een voorliefde voor gamay, wat toch een blijk van goede smaak betekent. Bij mijn  laatste bezoek heb ik trouwens een fantastische fles aangeraden gekregen: een zuivere sappige Chenin Blanc van de jonge totaal onbekende wijnbouwer Jacques Cabaretier.

Tegen de lente zou er een leuke tuin/terras aangelegd moeten zijn, zodat er ook buiten kan gezeten worden. Maar ik zou niet tot de lente wachten, mocht ik u zijn. En mocht u gaan, laat dan weten wat u ervan vond.

De zaak is enkel ’s avonds open en reserveren is aan te raden.

Utopia

www.UtopiaRestaurant.be