20-03-12

Topzaak in Wallonië: La Table du Boucher

Allicht zit u al bij het lezen van dit artikel. Indien niet, gelieve een stoel of sofa te vinden en je gemakkelijk neer te zetten. Zet vooral de tv af – een vleugje muziek kan nog net, maar zorg vooral dat je niet afgeleid wordt. Bedenk ook even wanneer je nog een gaatje in je agenda hebt voor een lunch of een dinner met vrienden.

Ik heb het geluk om vaak, zeer vaak te gaan eten. Ik heb zo hier en daar mijn adressen. Deze zijn al uitvoerig op deze blog aan bod gekomen en je moet maar hier links op deze pagina kijken om een mooi overzicht te krijgen van mijn lievelingsplekken, op culinair vlak uiteraard. Zelden word ik nog door iets nieuw in die mate geprikkeld dat ik drie dagen na een eerste bezoek zo naar een tweede snak dat ik op een verloren zondagnamiddag de auto inspring om er terug naar toe te rijden (ondanks de afstand), om nadien in mijn enthousiasme er een artikel aan te wagen en het op deze blog te publiceren.

table-du-boucher-04.jpg

Enkele dagen geleden, tijdens een zeer leuke avond met Champagnist (geen idee of dit woord bestaat, waarschijnlijk niet) Emmanuel Lassaigne, werd ik door de beste beenhouwer van West-Europa, FDV, uitgenodigd om eens de grens over te steken voor een superlunch, in Wallonië weliswaar. Er zou er een zaak bestaan dat fantastische producten serveert en vooral topvlees op de tafel brengt. Meer moet dat dus niet zijn om mijn aandacht te hebben en direct ja te zeggen. We zouden met vijven zijn en daar het om een uitstekende gezelschap ging, keek ik er echt naar uit. Ik heb nog eventjes geïnformeerd of ik, naar goede gewoonte, wat wijn kon meebrengen, en dat leek voor niemand een probleem te zijn. Zodus geschiedde...

table-du-boucher-01.jpg

De dag ervoor werd mij de naam en het adres doorgebeld, als ware het een geheime oord betreft. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van de zaak gehoord en ik ben niet het type dat voor mijn bezoek de website en nog wat andere sites gaat afschuimen om wat meer info in te winnen. Ik vorm mijn mening zelf wel. Er werd om 12.30u afgesproken. Ik kwam als eerste aan en eigenlijk kon ik op straat al aan mijn ballen voelen dat dit een soort van paradijs was. Sommige mensen hebben éénmaal die gave. Eénmaal binnen werd mijn testiculaire prikkeling alleen maar bevestigd of moet ik verstevigd zeggen. Dit was zondermeer een topzaak. Ik kon merken dat dit een unieke bistro was, met een geweldige sfeer. Op zijn Waals werd er onderling op los gekust, zelfs door mensen die elkaar amper kenden. De patron kwam mij een hand geven en stelde mij een Cantillon voor bij het wachten. Meer moet dat dus niet zijn om op mij een uitstekende indruk te laten.  Op de menu-kaart kon ik afleiden dat inderdaad het product centraal staat. Er werd melding gemaakt van de producenten van het zeer lekker brood, de fantastische boter, het zout uit Ierland en ga zo maar door. Ik was voornamelijk geïnteresseerd in het vlees dat 80 dagen gerijpt had, maar er werd mij met een knipoog gemeld dat het vlees nog wel wat ouder was, maar dat men enkel kon schrijven wat wettelijk toelaatbaar was. Een slimme zet als je weet dat Premier Di Rupo letterlijk om de hoek woont en de zaak vaak frequenteert. Eénmaal ons gezelschap voltallig was, kon het feest beginnen en wat voor een feest. Ik kan mij echt niet meer herhinneren zo veel gegeten te hebben of het moest een avond in Lyon zijn… (hier bestaan straffe verhalen over en ik pleit onschuldig, of anders verzachtenden onstandigheden).

 

table-du-boucher-7509.jpg

We gingen voor de ‘Menu Découverte’: we laten ons namelijk graag verassen! Voor 65 euro de man kregen we enorme porties van de volgende juweeltjes: een schotel koude makreel met oosterse kruiden, kalfshersentjes gebakken op meunièrese wijze, verse calamares met chorizo en kleine tomaten, ontbeende kalfspoten geconfijt in eigen sap, geperste ham met peterselie façon Bourguignonne, een krokantje van kalfskop en foie gras begeleid door een zeer lekker sausje, de klassieke steak tartare en dan moesten we nog aan het echte werk beginnen: 3 lappen uitmuntend rundslvlees van bij Metzger, voor onze neus gegrild: een fantatsiche onglet Black Angus met wat in boter gegaarde ajuintjes, een onbeschrijvelijke filet pur van de Boeuf d’Aubrac met een lekkere béarnaise saus en het zeer gerijpt stuk côte de boeuf de Bavière. Hier konden frieten of een tomaten-salade bij geserveerd worden, maar daar we duidelijk all the way gingen, kwam aan ons tafel een smakelijke aardappelpuree, overdadig bestrijkt met verse truffel van Carpentras. En het was nog niet gedaan: plots stond het anders zo gevreesde kaas-karretje voor onze neus. En zoals verwacht waren de kazen top (mmmmmmhhh, alleen voor de brie zou ik teruggaan). Nog napuffend maar vooral genietend, werd ons plots nog de klassieke dame blanche gepresenteerd. Ik weet niet welke buitenaardse krachten mij een tweede portie lieten bestellen, maar allicht was ik de extase nabij.

tabledu.jpg

Daar onze zuivere wijnen nogal in de smaak viel bij de patron en nog andere ‘habituées’, deelden wij als goede katholieken gretig onze wijnen. Vlamingen die rijkelijke hun bezittingen transferen naar de sympathieke Walen, het heeft toch iets aandoenelijk. Laten we zeggen dat Bart De Wever ver af was, en gelukkig maar. Leve Wallonië!! Er werd ons geen kurkgeld gevraagd. Alle wijnen proefden trouwens magistraal. Het werden een petnat Indigène  van Stéphane Tissot, een Fleurie 2006 van Yvon Métras, een Pommard VV 2005 van Fanny  Sabre (voor mij een ontdekking), een Gevrey Chambertin 2004 van Claude Dugat, Jour de fête van Jean-Marc Brignot (top) en een sappige pinot noir 2010 van François Grignand.

Om het verhaal nog wat allures te geven en mijn kinderlijke enthousiasme te accentueren, moet ik eindigen met te bekennen dat ik drie dagen na datum ben teruggegaan naar Mons (Bergen). Mijn mooie tafelgezel en ik hebben het die dag wat kalmer aangedaan. We gingen de lichte toer op: Vlaamse asperges, een tomatensalade, wat calamares zonder de chorizo, een carpacio, een stukje gegrild rundsvlees en een heel klein stukje brie, als proevertje, uiteraard geoffreerd door het huis.

La Table du Boucher in Mons (alle dagen open voor lunch en dinner):

http://latableduboucher.monmagazine.be/

13:37 Gepost door St Etienne in Restaurants | Permalink | Commentaren (2) | Tags: la table du boucher, metzger, rundsvlees, bistro, mons |  Facebook |